DUDAKTAN KALBE

Asalet boyda değil,soydadır

GELİVERDİN HABERSİZ

GELİVERDİN HABERSİZ

Hani bir söz vardır ya; “yaş yetmiş iş bitmiş.”

İnan ki bu bir yalan, bunu diyen halt etmiş…

Ey Azrail! Dur biraz, sana yalvarıyorum.

Yasal haklarım için; bir avukat arıyorum…

Hayallerim, düşlerim, yarım kalan işlerim.

Estetik yapılacak daha burnum, dişlerim.

Elli yaşımda ancak, voleyi vurabildim.

Hortumlar sayesinde, holdingi kurabildim…

Gerçi ucuza verdim, şerefin kilosunu.

Ama böyle kazandım, şu uçak filosunu…

Ey Azrail! Ne olur, bozulmasın pazarım.

Sana şöyle yüklüce, bir çek bile yazarım…

Şu masmavi havuzlu, sarayıma baksana,

O daracık mezarda, yazık olmaz mı bana?..

Ölmemi bekliyorlar, inan ki; seziyorum…

Arkamdan göstermelik, iki damla gözyaşı.

Birde şöyle büyükçe, yaldızlı mezar taşı.

Tahmin ediyorum ki; mevlüt de okuturlar.

 Ortalığı birazcık, gülsuyu kokuturlar.

Araya reklam konur; bir ilahi aryası.

Mevlüt bitince başlar, dedi-kodu furyası.

Etlerim, kemiklerim, didik didik edilir.

Ben az gelirsem eğer, köklerime gidilir…

EY AZRAİL!

İnan ki hazırlığım yok daha,

hele şu din konusu, Çok karışık bir saha

Bazı büyük abiler, köşeleri tuttular.

İrtica diye diye, beni de korkuttular.

İlahiyat adına; ekranda iki kaçık,

Kimlerin kuklaları oldukları apaçık,

Alim zalim karıştı, renkleri seçilmiyor.

Velisiz kaldı sokak, deliden geçilmiyor.

Bu cinnet kervanına, kocabaşlar dahiller.

Tuz bozulmuş, ne yapsın bizim gibi cahiller?..

Henüz daha gündemde, ne oruç var, ne zekat.

Ne kuran’la tanıştım, ne de kıldım bir rekat.

Gönül desen, henüz genç, daha haccım duruyor.

Nerde bir taze görsem, kalbim küt küt vuruyor.

Edemedim bir türlü, şu nefsimi terbiye.

Ortalıkta ne görse; tutturuyor ver diye.

EY AZRAİL! Bilirim, gelince beklemezsin.

Tükenen vadelere, saniye eklemezsin.

Bu satırlar boş geçen, bir ömrün hikayesi.

İbret alanlar için, son pişmanlığın sesi.

Bilmem ki, bir duvarda, bu mütevazi çaba;

Bir küçücük pencere, açacak mı ACABA?...

                                                                    Cengiz Numanoğlu

Yorum yazın

İsminiz (gerekli):

Emailiniz:

Siteniz:

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Mesajınız:

Blog Hakkında

“KORKUNUN ÖLÜME FAYDASI YOK”

HAZAN, SARARAN YAPRAKLAR,
KALBE ÇARPAN YOKLUK,
HÜZÜN AKIYOR İÇİNE ŞİMDİ OLUK OLUK;
İNSAN, KENDİNE GEL,
AZ İLERİDE BİR ŞAFAK,
BURASI MİSAFİRHANE
ÖTEDE SON DURAK…
DOĞDUĞUNDA KULAĞINA
EZAN OKUNUR,
ÖLDÜĞÜNDE EZANSIZ NAMAZIN KILINIR.
HAYATIN İSE:
EZAN VE NAMAZ ARASINDA OLAN
O VAKİT KADARDIR.
NE KISA DEĞİLMİ…!!!

Arama

Kategoriler

Arşivler

Önceki yazılar

Bağlantılar

Etiketler

Sayaç

Diğer